Lieve allemaal,
Hier weer een oproep voor een wel heel bijzonder stel wat echt een superplaats verdient… Dit trio bestaat uit een vader (Jinx) en hij is blind, dan mams, zij heet Lana en is een echte moeder. Ze zorgt super voor haar ventje en voor haar dochter Donkey.

Lana zorgt dat blinde Jinx overal naar toe wordt begeleid en ze is overal waar hij is. Ook Donkey zorgt voor haar pleegvader. Buiten het feit dat het stuk voor stuk schoonheden zijn, zijn ze ook nog eens erg lief….

Wij vragen jullie hulp om dit bijzondere trio van een goede baas te voorzien. Vanzelfsprekend wordt dit happy gezinnetje alleen met z'n drietjes herplaatst en we zoeken dan ook een mooie ruime ren met een goede baas voor dit vrolijke stelletje. Kom op mensen, gun ze na jaren eindelijk een goed huis, want ze hebben het echt slecht gehad. Het mooie aan dieren is, dat ondanks dat ze het niet goed hebben gehad, ze gewoon lieve dieren zijn gebleven en daarom verdienen ze nu een vaste plaats bij iemand die ze goed verzorgt en van dit heerlijk stel wil genieten…

Dit geweldige trio zit bij  Carl in Zwolle.

Groetjes, Veronica

Vanmiddag de koppeling gestart …en zo te zien vinden ze elkaar helemaal leuk. Hansje laat zich nog niet overhalen om de liefde te bedrijven en Hein vat dat – als goed opgevoede jongen – niet persoonlijk op en dringt niet of nauwelijks aan …

Gisteren heb ik Broer en Tahrir herplaatst bij mensen in Ede. Het hok dat ze hadden hield nou niet over qua vloeroppervlakte maar er komt een permanente ren aan vast, daarvan sturen ze nog foto's etc.

Op maandag kwam ene Linda uit Hilversum met 2 kinderen. Zij had een 7-jarige voedster Snuffie en wilde die wel aan oude Bobby koppelen. Dat bleek een koppeling met een klik te zijn… Bobby reageerde veel positiever dan toen met Madam. Wat ben ik blij voor hem / hen. Hier wat foto's van koppeling, de meiden die Hein wilden knuffelen en de plek waar Bobby nu woont.

(volgende 6 foto's van Linda's iPhone:

Koppeling Ermelo

Wat een leuke Hein!!

In Hilversum … het ga je goed Bobby!

Vandaag staat er een artikel in het Kontakt, een huis-aan-huisblad, over de dumpingen. We hopen erg dat nu iemand zijn mond voorbij praat zodat we de dumpingen kunnen stoppen. 

Hein, een Groot Lotharinger van een  jaar die nog nooit zo los heeft mogen scharrelen … er gaat een wereld voor hem open! 6,5 kilo Hein!

Wat een stapel dozen met hout ! 

en nu de rest bekijken …

Jemig… je kan hier HARD !!

Is ze dit nou??? Ze slaat tegen het gaas en wil zeggen : Hee snuiter, dit is MIJN territorium!! Dat is nou Hansje …. hopelijk vindt ze je straks aardig… over 2 weken.

En dat is Nel, Nel die haar 2 partners de hoogte in jaagt bij het zien van Hein … Hansje kijkt toe.

Ook Nel slaat tegen het gaas…  heee … indringer ! Allochtone buurman? Wat een raar ras !

Maar meteen alles merken met mijn geurklier.

 En wat blijkt…?  Hein is zeer aanhankelijk en heeft zich na 2-3 dagen al helemaal overgegeven aan aaien en knuffelen. Hij gaat ervoor liggen. Dat deed Hops (Bless Her) en dat doet zijn toekomstige partner Hansje… in gedachten zie ik Hansje en Hein naast elkaar de grote koppen neervleien voor een aai-sessie… oogjes dicht, zachtjes knarsentandend … mmmm  vanaf a.s. woensdag ga ik koppelen …. 

Ik schreef vorige keer dat ik Hein ging halen in Laren bij Lochem (GLD), bij ene Jan, een boer. In die stal, op 1 meter afstand van de konijnenhokken, moest ik langs 4 kisten lopen, van betonplex, met latten op de grond … Ik ken die gewoonte niet, maar daarin gaan zojuist geboren kalveren … die moeten dan daarin gaan leren staan en via een plastic speen biest gaan leren drinken en de speen gebruiken. Als ze dat na 2-3 dagen doen, dan mogen ze gelukkig (ik heb er expliciet naar gevraagd) naar een groep in de stal waar kleine kalveren lopen met een halsband om met chip … die chip wordt gelezen door het melk-apparaat en dan krijgen ze de afgemeten hoeveelheid per kalf per dag …

Wat ik ervan moet denken?
Kan je lang over discusixebren … ik hoop dat de echte kistkalveren niet meer voorkomen. (hoewel, zag ik die niet bij Boer-zoekt-Vrouw? bij die grote boer in Duitsland? Die wel even zijn eigen Boer-zoekt zou regelen? pfff…  Deze vrouw zoekt wel, maar geen boer …. ken je een leuke leeftijdgenoot voor me ?? hihiihi)

Ik heb foto's gemaakt, ik had hier heel dubbele gevoelens bij (die heb ik toch al momenteel, bij alles…) … ergens was het vertederend om dit kalf voor het eerst op te zien staan… een wonder … en ergens stuitte het me zo tegen de borst, in zo een eenzame kist … (die m wel steun gaf bij het gaan staan overigens) Hij / zij was nog helemaal nat en onder het slijm …

In volgorde genomen: het kalf lag er net …

Dapper strekt hij de poten, trillend …

Dat zie je een mensen-baby niet doen …

Kijk maar goed, steeds hoger

Links stonden er 2 van 1 dag (die drinken biest uit de blauwe container)… rechts dus 2 uur oud …

Maar het hij gaat staan!

Tril tril en nog recht ook !

Zucht … misschien ben jij vegetarixebr … ik eet nauwelijks vlees … heb jaren vleesloos gegeten … het is niet eens moeilijk en nog lekker ook … zucht… en toch eet ik soms vlees … ik voel er toch weer veel voor om te stoppen.

Ik heb me andermaal begeven in het Land der Fokkers, dat mijn land niet is. Je hebt ze in soorten en maten en deze Jan was een … zeg maar 'verantwoordelijke' fokker, al kon hij zich echt niet voorstellen dat ik zoveel emotie en geld in Hops had gestopt… Hij vertelde dat hij alleen zijn 10 "beste" konijnen in liet enten, om bij noodlottige epidemie de beste over te houden om weer verder mee te fokken … Nee, Hein, die ik op het oog had louter en alleen omdat hij castreerbaar is, was nog niet ingexebnt.
Hein is 1 jaar deze maand en heeft dat jaar doorgebracht in onderstaande hokken, niet eens de kleinste die ik ken, zeker hoog en een rondje lopen kan ook ….

Hij is naar 11 tentoonstellingen geweest .. en het was een reuze giller toen ik vertelde dat hij morgen (di 2 / al gecastreerd zou worden. "Zo'n mooi'n ram, goat ie doar nie mee fokkn? wa sunt!" … Niks sunt…

Een moeder met nest .. alles wat niet aan de Groot Lotharinger kenmerken voldoet gaat "naar de markt" … enkele reis pan, vermoed ik…

Blauw bonte voedster met nest …

De tafel in het midden om ze te laten wennen aan de keuringen …

Ik moet zeggen, het was schoon en koel, ze kregen het gedroogde loof van erwtenplanten … ze hadden afgemeten biks en schoon water… veel hooi.

Hein mocht laten zien hoe lekker hij erwtenloof vindt…

Ik haalde Hein bij een fokker, omdat ik altijd al een echte Groot Lotharinger wilde hebben … mag zwak zijn, het is ook een dier… Ik doe verder toch echt mijn best om opvangen aan te prijzen en leeg te krijgen, vandaag nog bij de kliniek iemand doorverwezen … voel me toch een beetje schuldig merk ik.

Volgende keer Heintje (nou ja, -TJE) in Ermelo …

Tijdens mijn vakantie in Yorkshire (aanrader trouwens … help me herinneren foto's te laten zien hier) bereikte me in de 2e week ook het bericht dat voor de 4e keer 11 konijnen van DEZELFDE EIGENAAR in Hierden waren gedumpt. We praten nu over 20 sept 2010, april 2011, mei 2011 en nu eind juli 2011. Totaal ongeveer 50 konijntjes, meest jong, maar ook volwassen …  allemaal zelfde raseigenschappen: Hollanders in alle kleuren en variaties. Wanneer houdt dit op? Dit was de 2e keer dat ze in een doos bij een manege waren neergezet. Wie fokt onverantwoord door en zadelt anderen met kosten en de dieren met ellende op?

Allemaal rond 7-8 weken …. ik heb ze bij Evert vandaan gekregen i.v.m. huisvestingsmogelijkheid hier, de ruimte en een ren …

En ook deze keer sloeg coccidiose toe, waarschijnlijk al bij Evert. Ik heb meteen een middel aan het drinkwater toegevoegd, maar kon niet voorkomen …

…d at ik dit zwart-witje met prachtige blauwe ogen (een voedster) 2 aug. heb in laten slapen … ze was voorbij het 'point of no return' dat ik inmiddels ken. Daar word je toch zooo boos van !!!

En er was 1 volwassen ram bij, ik noem hem Bink. Zijn oren zijn totaal afgeknabbeld … dus je kunt raden hoe de huisvesting en de stress er moet zijn … Bink heb ik vanmiddag laten castreren, hij mag mee naar Binkies in Galder komend weekend.

Gisteren waren Paula en Ton van het webwinkeltje hier .. Paula en ik zagen dat een wit jong ook iets apssiever was dan de anderen. Bewaar me … ik hoop en bid dat  er niet meer slachtoffers vallen.

Binnenkort meer over de nieuwe partner voor Hansje … ditmaal WEL een ram …

Ik zoek trouwens met enige spoed een goed tehuis voor Bobby. Hem heb ik opgehaald als 8-jarige ram (met een beetje staar) die veel te dik was…  maar na de dood van Madam zit hij alleen en ik wil wat afbouwen … wie heeft een goede plek voor deze oudere ram die niet zoveel meer doet, veel slaapt, maar met een nieuwe partner (kan binnen en buiten maar binnen is ietsje veiliger (ivm vliegen .. hij krijgt Rearguard mee en is behandeld)… hij zit nu buiten. Bobby heeft nog een lieve oudere vriendin nodig… waar hij tegenaan kan liggen als het weer kouder wordt.

Inmiddels is Bobby veel slanker dan op de foto's, maar er hangt een klein beetje los vel, waar het niet mee is gerekt … (zou ik ook hebben ;o)

De volgers van deze log kennen mijn verhaal en het verhaal van de dieren … van BunnyBin, dat gestopt is en ook weer niet … Vaag? Nee, als officixeble opvang zijn we gestopt maar achter de schermen wordt er nog wel veel gedaan door velen, en m.n. door Veronica en Irma en soms door mij.

Soms gebeurt er veel in het leven. In mijn leven gebeurt al vanaf dag 1 meer dan bij menig ander. Dat leven accepteer ik, meestal, maar soms is het moeilijk. En nu is het weer behoorlijk moeilijk.

Op 8 juni kwam eindelijk de uitspraak van de rechter in Lelystad omtrent een rechtszaak die mijn ex-partner Sjoerd (vertrokken 2005 en met enige verzoening 2009, start rechtszaak juni 2010) tegen mij aan had gespannen. Het ging om geld gestoken in een verbouwing in 1995. Bla bla bla… en daar moet je dan een jaar en duizenden euro's en emoties lang mee bezig zijn. Wat vreselijk. De uitspraak was een jaar later, dat zijn eis verjaard was en alles van tafel werd geveegd … hij moest (een geschat deel van !) mijn juridische kosten betalen, rest me toch een bedrag van ruim 3000 euro down the drain … en de ellende, plus de verwijdering. Wat jammer dat dit zo heeft moeten gaan. Maar goed, de zaak is afgehandeld, en de blik kan op de toekomst …

Ik keutelde en LAT-te alweer zo'n 2,5 jaar met Theo … hij is hier op de log geregeld voorbij gekomen (meestal klussend) … eind juni moest hij met schroom vertellen een nieuwe liefde te hebben ontmoet … en hoewel we de diepe vriendschap zullen trachten te vervolgen, het heeft praktisch en emotioneel toch weer veel voeten in de aarde. Bovendien kwam dit 2 weken voor onze vakantie naar Yorkshire. Na 2 zware weken hebben we besloten toch samen met vakantie te gaan 15-31 juli, we zijn volwassen mensen. Respect en wijsheid … etcetc … enige ontkoppeling van het EGO … Het is een goede vakantie geworden, met de nodige hobbels, maar dat is onvermijdelijk. En toen … tijdens deze vakantie sloeg opnieuw het noodlot toe. Ik had hele goede oppassers voor de poezen en konijnen. De laatste lichting dumpers uit Hierden (3e dumping) was naar elders, meest Huizepluis in Ede.

Ik kreeg bericht in GB dat Rode Hops, de schat, een abces aan de kaak had. "Neee !" … ik ben weg en … heel lang verhaal. Hops is door de oppassers en anderen verzorgd, ze is geopereerd, gespoeld, ik heb vanuit GB gebeld, gesmst en gemaild, met dierenartsen, verzorgers etc… maar arme Hops heeft het niet gehaald, ondanks alle kennis van zaken niet. Ik moest haar woensdag 27 juli om 17 uur in laten slapen (toestemming per telefoon) , de prognose was te slecht en ze at niet meer en was verzwakt.
Gave lieve knuffeldoos Hops… juist nu ik (en ook Hansje) je knuffels zooo goed kon gebruiken … en ik was zover weg … een nachtmerrie, bovenop alles… Het zoveelste konijn in korte tijd. Ze was veel te kort bij me. Eerst stierf Hannah (ik haalde Hops), toen Haze (ik haalde Hansje, die een voedster bleek maar toch IN LOVE was met Hops)…

Hierboven de koppeling … hieronder het afscheid…

Hieronder de koppeling van 2 dames (nooit doen, maar ik had het sexen van de fokker vertrouwd… weer een les) … zo een snelle koppeling en zooo lief voor elkaar …

Ik kwam zondag 31/7 thuis en ben (met Theo) eerst naar de vriezer in de opvang gelopen, daar heb ik afscheid genomen, huilend, van mijn ijskoude zo warme konijn, een echt diamantje. Hops … ik kan er momenteel nauwelijks een In Memoriam-gedicht uit krijgen … ik voel gevoelloos, verstikt. Theo vertrok richting Brabant en ….

Ik schroomde om het te vertellen …ik wil zooo graag fijn en blij nieuws vertellen …

en … er is nog veeeel meer te zeggen, met deze cliffhanger … eindig ik en vervolg de log binnenkort.