De volgers van deze log kennen mijn verhaal en het verhaal van de dieren … van BunnyBin, dat gestopt is en ook weer niet … Vaag? Nee, als officixeble opvang zijn we gestopt maar achter de schermen wordt er nog wel veel gedaan door velen, en m.n. door Veronica en Irma en soms door mij.
Soms gebeurt er veel in het leven. In mijn leven gebeurt al vanaf dag 1 meer dan bij menig ander. Dat leven accepteer ik, meestal, maar soms is het moeilijk. En nu is het weer behoorlijk moeilijk.
Op 8 juni kwam eindelijk de uitspraak van de rechter in Lelystad omtrent een rechtszaak die mijn ex-partner Sjoerd (vertrokken 2005 en met enige verzoening 2009, start rechtszaak juni 2010) tegen mij aan had gespannen. Het ging om geld gestoken in een verbouwing in 1995. Bla bla bla… en daar moet je dan een jaar en duizenden euro's en emoties lang mee bezig zijn. Wat vreselijk. De uitspraak was een jaar later, dat zijn eis verjaard was en alles van tafel werd geveegd … hij moest (een geschat deel van !) mijn juridische kosten betalen, rest me toch een bedrag van ruim 3000 euro down the drain … en de ellende, plus de verwijdering. Wat jammer dat dit zo heeft moeten gaan. Maar goed, de zaak is afgehandeld, en de blik kan op de toekomst …
Ik keutelde en LAT-te alweer zo'n 2,5 jaar met Theo … hij is hier op de log geregeld voorbij gekomen (meestal klussend) … eind juni moest hij met schroom vertellen een nieuwe liefde te hebben ontmoet … en hoewel we de diepe vriendschap zullen trachten te vervolgen, het heeft praktisch en emotioneel toch weer veel voeten in de aarde. Bovendien kwam dit 2 weken voor onze vakantie naar Yorkshire. Na 2 zware weken hebben we besloten toch samen met vakantie te gaan 15-31 juli, we zijn volwassen mensen. Respect en wijsheid … etcetc … enige ontkoppeling van het EGO … Het is een goede vakantie geworden, met de nodige hobbels, maar dat is onvermijdelijk. En toen … tijdens deze vakantie sloeg opnieuw het noodlot toe. Ik had hele goede oppassers voor de poezen en konijnen. De laatste lichting dumpers uit Hierden (3e dumping) was naar elders, meest Huizepluis in Ede.
Ik kreeg bericht in GB dat Rode Hops, de schat, een abces aan de kaak had. "Neee !" … ik ben weg en … heel lang verhaal. Hops is door de oppassers en anderen verzorgd, ze is geopereerd, gespoeld, ik heb vanuit GB gebeld, gesmst en gemaild, met dierenartsen, verzorgers etc… maar arme Hops heeft het niet gehaald, ondanks alle kennis van zaken niet. Ik moest haar woensdag 27 juli om 17 uur in laten slapen (toestemming per telefoon) , de prognose was te slecht en ze at niet meer en was verzwakt.
Gave lieve knuffeldoos Hops… juist nu ik (en ook Hansje) je knuffels zooo goed kon gebruiken … en ik was zover weg … een nachtmerrie, bovenop alles… Het zoveelste konijn in korte tijd. Ze was veel te kort bij me. Eerst stierf Hannah (ik haalde Hops), toen Haze (ik haalde Hansje, die een voedster bleek maar toch IN LOVE was met Hops)…

Hierboven de koppeling … hieronder het afscheid…

Hieronder de koppeling van 2 dames (nooit doen, maar ik had het sexen van de fokker vertrouwd… weer een les) … zo een snelle koppeling en zooo lief voor elkaar …


Ik kwam zondag 31/7 thuis en ben (met Theo) eerst naar de vriezer in de opvang gelopen, daar heb ik afscheid genomen, huilend, van mijn ijskoude zo warme konijn, een echt diamantje. Hops … ik kan er momenteel nauwelijks een In Memoriam-gedicht uit krijgen … ik voel gevoelloos, verstikt. Theo vertrok richting Brabant en ….
Ik schroomde om het te vertellen …ik wil zooo graag fijn en blij nieuws vertellen …
en … er is nog veeeel meer te zeggen, met deze cliffhanger … eindig ik en vervolg de log binnenkort.